و من کسی هستم که بدون اختیار پا به دنیایی گذاشتم که از همان اغاز اضافی بودم ولی چه گناه بزرگی که من انتخاب نکردم این بودن را و چی گناهکار بزرگی شناخته میشوم بدون اینکه بدانم جرمم چیست . نه میدونم جرم من اون ارزو دوست داشته شدن هست که هیچ گاه به ان نرسیدم حتی وقتی دل در گرو دلی دادم که حتما خبری از وجود من ندارد و من چه گناهکار بیچاره ای هستم .

دلتنگ که باشی هر ثانیه برایت چون یک سال میگذرد و هر دقیقه چون یک قرن طولانی است و چقدر من در این دلتنگی و انتظار پیر شده ام ...

و کی میفهمه چه حالی میشم حتی وقتی تو خیالم میبینمت